Rik Leemans
Hoogleraar Universiteit van Wageningen
“Als we biodiversiteit koppelen aan economische processen is er zeker kans op een duurzaam mechanisme.”
Persoonlijke binding
Als kind was in al geïnteresseerd in de wereld van planten en dieren. Het was dan ook logisch dat ik biologie ging studeren om de dynamiek van onze leefomgeving te doorgronden. In ons leven hebben we direct te maken met de soortenrijkdom van planten en dieren. We zijn er afhankelijk van voor onze kleding, eten en huisvesting. Daar staan we lang niet altijd bij stil, de schoonheid en rijkheid va de natuur lijkt ons natuurlijk gegeven te zijn. Daarom ben ik in de jaren tachtig begonnen met de studie biologie. In die tijd waren er, zeker voor biologen, weinig banen. Ik heb het geluk gehad dat ik altijd verder mocht werken. Het zwaartepunt van mijn werk ligt op de beleidskant: wat is de relevantie van onderzoek voor beleidsmakers?
Concrete kansen binnen mijn sector
Mijn achtergrond is wetenschap, onderzoek en ook onderwijs. Ik wil dan ook de kansen die er zijn om biodiversiteit te behouden duidelijk maken en de afhankelijkheid van mensen van soortenrijkdom laten zien. Vanuit de Universiteit van Wageningen en VARA’s Vroege Vogels doen we dat bijvoorbeeld met de natuurkalender, waarmee we ecologische veranderingen in kaart brengen met waarnemingen van iedereen die mee wil doen.
De uitdaging waarvoor we nu staan past in het rijtje van de grote crises. Toch gebruik ik dat woord liever niet: crisis impliceert dat er geen oplossing is. Als we biodiversiteit koppelen aan economische processen is er zeker kans op een duurzaam mechanisme. Dat is de weg die we moeten inslaan. We hebben als het ware een nieuwe gereedschapskist nodig om deze uitdaging aan te gaan. Werkgelegenheid en duurzaamheid hebben alles met elkaar te maken
Unieke bijdrage
In mijn werk probeer ik onderzoek direct toepasbaar te maken. In de wetenschap is dat wel eens moeilijk: de gedachte is vaak dat de minister een onderzoek wel leest. Ik denk dat ik kan bijdragen aan de communicatie. Dat deed ik al eerder als voorzitter van de werkgroep ‘wat te doen’ van het Millennium Eco Assessment-programma (in opdracht van kozen ervoor om mensen die met een ecologische bril kijken te koppelen aan mensen met een economische achtergrond. Wil je daadwerkelijk biodiversiteit behouden, dan is een koppeling tussen deze werelden essentieel.
